• Nieuws

Derde gedicht des Vaderlands van Carl Norac

“De gesprekken die ik had met familieleden in het kader van het project Gedichtenkrans, benadrukten het gevoel dat de overledenen vandaag maar cijfers zijn. En hoewel we nog nooit zoveel over een ziekte hebben gesproken, een ziekte die alle gedachten en de media in zijn greep houdt, lijken de slachtoffers ervan alleen maar anoniemer gemaakt, gereduceerd tot een statistiek die beter moet zijn dan die van de dag ervoor.”

 

Die weg

 

Op die weg zijn de doden nummers geworden.

Je bent vertrouwd met de biologie, de wetten van de dichtste wereld

Je kent ook oude duistere woorden om over de zon te praten.

Toch zie je de doden niet meer die aan onze blik ontsnappen

Read More

Tweede gedicht des Vaderlands van Carl Norac

Als Dichter des Vaderlands is het zijn taak om te schrijven over wat er leeft in onze samenleving. En sinds een tijdje kan niemand meer om het Coronavirus heen, en de impact daarvan op ons dagelijks leven. Carl Norac greep dit moment aan om ons een poëtisch hart onder de riem te steken, met zijn tweede Gedicht des Vaderlands, getiteld: ‘Een aanstekelijke hoop’:

 

EEN AANSTEKELIJKE HOOP

 

Ik ben besmet met poëzie.

Ik heb misschien de hand geschud

van een zin die al vervloog

of van een onbekende vrouw die een ster had zitten in haar zak.

Ik zoende wellicht de lippen van een lot

dat me altijd de rug had toegekeerd.

Ik ben besmet met poëzie, met haar aanstekelijke hoop.

Read More

Eerste woorden van Carl Norac als Dichter des Vaderlands

Toespraak van 29 januari 2020 voor Poète National / Dichter des Vaderlands

Allereerst wil ik beginnen met een paar woorden in het Nederlands, een taal die ik grondiger aan het leren ben. Ik begrijp Nederlands, maar spreek het slecht. Dichter des Vaderlands zijn wordt een intense reis door België zoals het is, zoals we het in verlangen is. Het wordt voor mij ook een boeiende reis door een taal. Mijn liefde voor Vlaanderen, die ik altijd heb gevoeld, mijn verlangen naar uitwisselingen, naar reizen in het hart van woorden, daar zal ik steeds meer over kunnen spreken. Dat zijn mijn uitdagingen voor de komende twee jaar.

“Vind u dat geen raar idee, die Dichter des Vaderlands?”, wordt me weleens gevraagd. Loopt hij rond met een bloemenkrans op zijn hoofd? Is hij een vertrouweling van de machtskringen of lid van een of ander geheim spiritueel genootschap? Ik antwoord dan dat niet die titel belangrijk is, maar wat je kan hopen ermee te bereiken, met overtuiging en nederigheid. Ik ben onder de indruk van wat Charles Ducal, Laurence Vielle, Els Moors hebben geschreven en gedaan, alsook van alle partners, die ik uit het diepst van mijn hart bedank en die ervoor zorgen dat dit project nu een realiteit in actie is, poëzie in actie.

Read More

De laatste woorden van Els Moors als Dichter des Vaderlands

De beroemde regels ‘Stop! Laat ons wenen, denkend aan een geliefde, en een kampplaats, Bij de kromme zandduinen tussen Dakhul en Hawmal’ zijn van de Arabische dichter en prins Imrou oul Qaïs. Imrou oul Qaïs stierf in 540 na Christus en zijn korte prinsenleven lang laveerde hij tussen dichterschap en politiek. Maar ook als Arabische dichters niet als prins in de woestijn waren geboren, genoten ze aanzien en werden ze geconsulteerd als de koning advies kon gebruiken. Hun reputatie kwam van het eindeloze reciteren aan kampvuren ‘s avonds. Van oudsher beschouwde men de poëzie als het archief van de zeden, de gewoonten, de taal en de geschiedenis van de gemeenschap *1. Het tweejaarlijkse ambt van Dichter des Vaderlands vereist natuurlijk niet dat de dichter advies gaat geven aan koning en politici. In een land waarin communautaire crisis na communautaire crisis nu al decennialang wordt uitgelokt, om andere wantoestanden toe te dekken, heeft een Dichter des Vaderlands in tegenstelling tot politici, geen seconde te verliezen.

Geheel volgens de regels van de poëtische kunst is het project Dichter des Vaderlands net ontstaan uit de wens van enkele literatuurhuizen om zonder onderscheid te verbinden, wat geld en de lust naar macht, nu juist proberen te scheiden. Na de aanslagen in Zaventem en Maalbeek ontwaakte iedereen in Brussel maar ook in België en Europa en ja, bij uitbreiding de hele wereld, een moment lang sprakeloos en statenloos. Er diende een vuist te worden gemaakt naar alle verdeel en heers-technieken omdat ze de op grote schaal georganiseerde diefstal die we bij gebrek aan beter kapitalisme en beschaving noemen, blijven legitimeren. Er dienden muren te worden afgebroken en woorden van troost en liefde te worden gevonden, woorden die iedereen kon begrijpen. Kalimafiesta, het eerste festival van de Arabische poëzie te gast in Brussel, gaat verder met het afbreken van de muren tussen de gemeenschappen, en ze onderbouwt met vereende krachten de nieuwe wereld waarin we elke dag ontwaken, met nieuwe gedichten. Kalimafiesta trekt in naam van Dichter des Vaderlands, nu ook met de steun van vele Brusselse partners, voorbij de muren van alle afzonderlijke instituten, de straat op. Poëzie komt altijd weerloos en met lege handen, maar wiens welwillend oor ze heeft gevonden, die sterkt ze tot het einde der tijden. De poëzie zal het eeuwige, dat in elk van ons op woorden wacht, verwelkomen en waar ook ter wereld, in welke taal dan ook, laten thuiskomen.

*1: p.19 De vorsten van het woord. Teksten over Dichterschap en poëzie uit Oosterse tradities.Studies en vertalingen. Onder redactie van W.L.Idema Bijdrage van G.J.H. Van Gelder ‘Nomadische heroïek en steedse retoriek: kunst en kunstmatigheid in de Arabische poëzie.’

 

Met dank aan de Nationale Loterij en haar Spelers
Met de steun van het Cultureel Samenwerkingsakkoord tussen de Franse en De Vlaamse Gemeenschap.

Eerste gedicht van Carl Norac

Het eerste gedicht van Carl Norac als nieuwe Dichter des Vaderlands is een ode aan de kracht van poëzie in de wereld van vandaag.

 

Gedicht voor het kind aan de rand van een blad

 

De poëzie maakt een nest van een amper geopende hand

nu eens volgt ze de lijnen aan de binnenkant,

dan weer leeft ze in een vuist.

Ze is de onvermoede ademtocht die in je toefde,

de tijd die zich over het ogenblik legt, en toch blijft duren.

Als je haar wilt temmen, neem dan een ander boek,

verlaat wie wil bepalen wat ze is.

Ze blijft een voorsprong houden, de vleugelslag

van de vogel die je tracht te vangen.

Read More

Aanstelling nieuwe Dichter des Vaderlands Carl Norac

Aan de vooravond van Poëzieweek, op woensdag 29 januari 2020, zal Els Moors de fakkel van Dichter des Vaderlands doorgeven aan de Franstalige Carl Norac. Tijdens een officieel persmoment spreekt Els haar laatste woorden als Dichter des Vaderlands uit en zal de sinds kort in Oostende residerende Norac aangesteld worden als Dichter des Vaderlands voor 2020-2021!

 

Lees hier het volledige portret dat Dirk Leman schreef in De Morgen van maandag 29 juli 2019.

 

Met dank aan de Nationale Loterij en haar spelers.

Achtste Gedicht des Vaderlands, ook vertaald in het Afrikaans en het Arabisch!

Greta Thunberg schudde afgelopen maandag (23.09.19) wereldleiders wakker met haar vlammende speech op de VN-klimaattop in New York. De Zweedse klimaatactivist is al langer een inspiratiebron in de strijd voor strengere klimaatmaatregelen, vooral onder jongeren. Dit jaar kwamen scholieren massaal op straat om te protesteren voor een beter klimaatbeleid, aangemoedigd door de eerste klimaatspijbelsessies van Thunberg zelf. Dat is ook onze Dichter des Vaderlands niet ontgaan: zij baseerde zich voor haar protestlied op de slogans die te zien waren in de verschillende marsen in Brussel. Haar lied werd zo enthousiast onthaald, dat er spontaan vertalingen werden aangeboden – zo is de Franse vertaling van de hand van toekomstig Dichter des Vaderlands Carl Norac – waardoor Hoe heter hoe beter nu een officieel Gedicht des Vaderlands wordt.

Naast de Franse en Duitse vertalingen, is er ook een Afrikaanse en Arabische vertaling, je ontdekt ze hier:

Read More

Najaar 2019

Zomer 2019

Els Moors & Carl Norac op schrijfresidentie in Oostende

De huidige dichter des vaderlands verblijft samen met een groep aangespoelde schrijvers op uitnodiging van de Letterie van 19 tot en met 31 augustus op residentie in Oostende.

Het toeval wil dat haar opvolger Carl Norac sinds enkele maanden in Oostende verblijft. Om dat te vieren, plant de dichter des vaderlands een Gesamtkunstwerk, waarbij Noracs eerste indrukken van de badstad door de residerende schrijvers van tekst zullen worden voorzien. Een laatste lange ode aan de zomer dus, tijdens een feestelijke afsluitavond in de Letterie, open voor publiek op 31 augustus 2019.

Read More