‘Ochtendquiz’, het zesde gedicht van Lisette Lombé

OCHTENDQUIZ

□ A □ B □ C □ D □ E

 

Vink A aan als…

Je taal een boa is. Die reactionairen verstikt.
Voor een antifascistische aanval, geen behoefte aan vergift.
Je grijpt, je knijpt, je slikt en verteert alles puur.
Het bedrog opgelost in een trots, zuiver zuur.

Vink B aan als…

Je taal een braakland is – het lapt het beton aan zijn laars.
Anarchistische plantengroei, woorden als hoornaars.
Ze bezingt steengruis, distels, doornen en bramen.
Lofzang, niet op de roos, maar op een vruchtbaar veronachtzamen.

Vink C aan als…

Je taal basketbal speelt in de openlucht.
Zonder scheids, club, chrono, vestiaire of gezucht.
Ze blokt af en verdedigt en ze danst en ze veinst.
Ze houdt van fair play, grapt tussen aanval en defence.

Vink D aan als…

Je taal een streling is aan de rand van een vochtig geslacht.
Rusteloos speeksel dat wacht op een behendige hand.
Ze vertelt het pure genot, het spel van grote mensen en zweet.
Ze benadert vrije harten altijd via de binnenkant.

Vink E aan als…

Je taal een schuilplaats is voor al wie zich een vogeltje voelt of verstoten.
Ze repareert, ze voedt, ze beschermt tegen despoten.
Ze ontroert, ze bevrijdt, ze verwelkomt de beving
zoals een sterke moeder haar kroost vertroost.