Een tekst van overgang en aanwezigheid, aangeboden zoals men een wens formuleert: volhouden, rechtop blijven staan, doorgeven. Bij het aanbreken van 2026 nestelt dit gedicht zich in een wezenlijke aandrang — de liefde opnieuw benoemen, steeds weer, als een gebaar van zorg, van verzet en van waakzaamheid voor wie na ons komen.

Enkele woorden van de Dichteres van België bij deze tekst:

Al een paar maanden post ik elke ochtend het woord LIEFDE op Instagram. Een ritueel van verzet. Alle vormen van liefde. Tegen alle vormen van haat.

Laten we elkaar, nu we 2026 binnenglijden, goede zorgen, aanwezigheid, een luisterend oor en tederheid toewensen als dam tegen verdeeldheid en ontmenselijking.

Ik heb het hier over gelijkgestemden, over liefhebbende, vreedzame zielen in het gezin.

Het einde van discriminatie, van genocides en systematische overheersing, daar zijn we nog niet aan toe.

Het allerbeste voor de jeugd. Kracht voor de volwassenen. Poëzie, nooit een luxe.

LIEFDE zeggen, telkens opnieuw.

→ Lees hier ‘Na de liefde, de liefde’.