De eerste nacht mat je je steevast het meest af.
Je moet alles nog napluizen,
alles nog snappen.
Het is een hele klus
alle tekens onderling te verbinden
wanneer je beseft dat geen enkele vondst zomaar uit de lucht komt te vallen.
Congo-lijkenhuis,
Hoeveel levens in ruil voor een ton coltan of koper?
Hoeveel kinderjaren in je wonden onder de blote hemel?
Congo-ratelzang,
Voor wiens voeten moet je knielen om vrede af te smeken wanneer de goden zelf hinkelen met de leiders en aandeelhouders van de planeet poen?
Read More›
Tijdens het avondeten merkte ik goed dat er iets scheelde.
Je zag bleek, een lege schelp, je was er en je was er niet.
Je at je frietjes met je bestek en niet met je vingers.
Verdwenen,
de beate glimlach van de vorige dagen, de tevreden zuchten
en de ambergele schijf van je aura.
Read More›
Kijk hoe…
Kijk hoe, op de aandoenlijkst mogelijke manier,
Kijk hoe op een dag onze borstkas in tweeën spleet.
Sommigen van ons spreken over bommen onder onze botten.
Sommigen van ons spreken over een gapend gat in onze borst of over peilloze
diepten.
Sommigen van ons spreken over een grote scheur in de lucht,
over omgekeerde seizoenen,
over schorsen die barsten onder druk van immens lijden.
In een ander leven kleurde ik keurig binnen de lijntjes.
Ik vulde caddies en nam strikt de lijstjes voor schoolgerei in acht.
Overal, echt overal, op alles wat hun toebehoorde, plakte ik een etiket met de voornaam van mijn kinderen erop.
Hun schriften wikkelde ik in plastic folie dat bubbelde en elke luchtbel leek te zeggen dat ik een slordige moeder was.
Nog voor de kritiek kwam strafte ik mezelf al met rode stickers.
Vink A aan als…
Je taal een boa is. Die reactionairen verstikt.
Voor een antifascistische aanval, geen behoefte aan vergift.
Je grijpt, je knijpt, je slikt en verteert alles puur.
Het bedrog opgelost in een trots, zuiver zuur.
Komaan, arm, komaan!
Blijf vooral doorgaan!
Ja, doorgaan!
Zwaai, draai.
Tot het brandt.
Morgen gooi ik het met je schouder op een akkoordje.
Morgen zeg ik sorry voor de naad in je mouw, voor de verrekking, voor de pijn.
Arm, komaan!
Zwaai, draai.
Tot het brandt.
Bedwelm de bewakers van de tijd.
Zwaai, draai.
En denk terug aan jezelf tien jaar geleden.
IK DANS
tong op mijn tenen,
piment van de eerste strofe,
streep zweet onder mijn politieke long,
enkelbandjes van glasscherven.
Elk gedicht vergruizen dat te weinig bloedt.
IK DANS
witte jurk, wade van het ontwaken,
schouders met stuifmeel bedekt.
Moeder zegt dat het niet betaamt, als je buren hebt,
dat je je slipjes in de tuin te drogen hangt.
En ik geloof haar.
IK DANS
een uitnodiging maar niet op bristolkarton
voor het wicht dat muurbloempje speelde tijdens de slows
een uitnodiging om de eenzaamheid niet te vrezen.
Ooit kom je te weten dat velen veinzen samen te zijn
voor een paar tellen of een leven lang.
IK DANS
Privilege van twee benen, geschaafde binnenkant van mijn dijen,
bots met mijn schenen tegen mijn goedkope bank,
schaterlach van mijn dochter.
Droom dat mijn ouders elkaar niet meer op de tenen trappen
bij hun laatste rondje op de dansvloer.
IK DANS
En de pauwen die in mij bakkeleien
en de veren en het paraderen en de makkelijke prooien
en de gescheurde spagaat tussen dag en nacht.
Plakkerig hart
onder synthetische stoffen.
IK DANS
bloot geslacht op je gezicht,
vervlogen schaamte,
amazone,
je mond, mijn lippen,
natte horizons, nieuwe vergezichten.
Je drinkt me niet.
Je ziet me.
Vertaling : Katelijne de Vuyst
Brosse herinneringen.
Open ramen.
Koele wind op ons voorhoofd.
Een tel stilte
vlak voor het applaus.
Klokslag acht uur.
Steun die de zorgverleners in de vlucht hoort te bereiken
maar omgekeerde baan van het helium.
Ballon van de hoop die leegloopt als de besmettingen pieken,
die op zijn zij valt
naast een haag
van oneer.
VRAAG ME op wie ik volgende keer ga stemmen, voor wie ik het winnende lot voor de toekomst van mijn kinderen in de stembus zal schuiven
en u zult het woord VERTROUWEN begrijpen.
VRAAG ME pardon pour het slappe links, pardon voor het vampirische rechts, pardon voor de bulkbuik van het centrum, een welgemeend pardon
en u zult het woord MOED begrijpen.
VRAAG ME hoeveel leugens, hoeveel larie, hoeveel druppeltjes sperma of gekke beloften ik sinds mijn pubertijd heb moeten slikken
en u zult het woord DOMINANTIE begrijpen.
Read More›
