Vandaag presenteert Lisette Lombé ‘CONGO, CONGO’, haar tiende gedicht als Dichteres van België. Ze schreef deze tekst naar aanleiding van de Dag van de Nationale Helden in de Democratische Republiek Congo. Lees hier enkele woorden van Lombé bij het gedicht:

Een tekst van overgang en aanwezigheid, aangeboden zoals men een wens formuleert: volhouden, rechtop blijven staan, doorgeven. Bij het aanbreken van 2026 nestelt dit gedicht zich in een wezenlijke aandrang — de liefde opnieuw benoemen, steeds weer, als een gebaar van zorg, van verzet en van waakzaamheid voor wie na ons komen.

Vandaag publiceert Lisette Lombé ’25 november’, haar achtste gedicht als Dichteres van België. Ze schreef dit gedicht naar aanleiding van de Internationale dag voor de uitbanning van geweld tegen vrouwen. Lees hieronder wat de Dichteres van België over haar gedicht zegt: 

De tekst werd oorspronkelijk geschreven voor het literaire tijdschrift Sabir. Hij verscheen voor het eerst in 2023, in nummer 6, publicatie gewijd aan ‘het heden’ en de uitdagingen die onze tijd met zich meebrengt. Het betreft de uitwerking van een Facebookpost uit 2022:

Vandaag publiceert Lisette Lombé ‘Eten’, haar zevende gedicht als Dichteres van België, geschreven tijdens haar residentie in de Villa Valmont, Huis van Schrijvers en Landschappen in Bordeaux. Ze deelt hier met ons wat de inspiratie vormde voor dit gedicht:

Als ik aan een schrijfresidentie begin, snijd ik me af van de actualiteit en de dagelijkse romp-slomp. Die uitsluitend aan creatie gewijde tijd is zo zeldzaam dat ik hem zorgvuldig bewaak. Het nieuws uit de wereld bereikt me dan met vertraging. In de Villa Valmont in Lormont, bij Bordeaux, vernam ik het overlijden van de kleine Fabian, 11 jaar, aangereden door een politieauto na een controle van zijn elektrische step, tijdens een achtervolging in een park in Ganshoren.

Lisette Lombé presenteert haar zesde gedicht als Dichteres van België en vertelt over de bedenkingen die eraan voorafgingen:

Nu bepaalde woorden worden verboden of hun oorspronkelijke betekenis wordt verdraaid, nu er steeds meer haatspraak te horen is, die ook steeds gespierder wordt, vragen de dichters zich af wat hun taal vermag tegen de opkomst van het ondenkbare. Poëzie kan niet geëngageerd zijn, maar houdt altijd een engagement in. Tegenwoordigheid op aarde, bedenken van nieuwe verhalen, krachtige voorstellen. Waarom schrijven we? Voor wie? Hoe? Tegen wie of wat schrijven we? Het essay van Patrick Chamoiseau, “Wat vermag de Literatuur als ze niets doen kan?” ligt aan de basis van dit zesde gedicht, deze ‘Ochtendquiz’ Een speelsere vorm om het spel opnieuw tussen de kieren van een verruwende wereld te schuiven. In de vroege ochtend is elke keuze mooi. 

Ontdek nu “Ochtendquiz“.